Təhsil yalnız fərdin bilik əldə etməsi vasitəsi deyil, dövlətin insan kapitalının formalaşdırılması mexanizmidir. Müstəqil Azərbaycan üçün 1990-cı illərdə təhsil sisteminin qorunması və yenilənməsi xüsusilə əhəmiyyətli idi. Çünki dövlətin gələcək inkişafı üçün müasir biliklərə malik kadrların hazırlanması strateji məsələ idi.
Ulu Öndər Heydər Əliyevin təhsil siyasətində mövcud təhsil potensialının qorunması və dünya təhsil sisteminə inteqrasiyanın genişləndirilməsi istiqamətləri diqqət çəkirdi. Xaricdə təhsil imkanlarının genişləndirilməsi, gənclərin müasir ixtisaslar üzrə hazırlanması və onların gələcəkdə ölkənin inkişafına cəlb olunması insan kapitalına yönəlmiş uzunmüddətli siyasətin elementləri idi.
Təhsil siyasətinin dövlətçilik baxımından digər mühüm tərəfi milli tarix və mədəniyyətin öyrənilməsi ilə müasir elmi biliklərin birləşdirilməsidir. Qloballaşan dünyada rəqabət aparmaq üçün müasir texnologiyalar və elmi biliklər zəruri olduğu halda, milli kimliyin qorunması da dövlətçilik baxımından mühüm əhəmiyyət daşıyır. Bu iki istiqamətin uzlaşdırılması təhsil siyasətinin mürəkkəb məsələlərindən biridir.
Təhsilin dövlətçilik funksiyası həm də peşəkar dövlət idarəçiliyinin formalaşması ilə bağlıdır. Dövlət qurumlarında çalışan mütəxəssislərin hüquq, iqtisadiyyat, diplomatiya, mühəndislik və digər sahələr üzrə peşəkar hazırlanması müstəqil dövlətin institusional imkanlarını genişləndirir.
Bu baxımdan 1993-cü il, 3 oktyabr — Ulu Öndər Heydər Əliyevin Prezident seçilməsi ilə Azərbaycan tarixinin yeni mərhələsi başlandı. Bu mərhələdə təhsil siyasətinin dövlətçiliyin gələcəyinə yönəlmiş insan kapitalı siyasəti kimi inkişaf etdirilməsi xüsusi əhəmiyyət qazandı. Təhsilə qoyulan sərmayə dövlətin uzunmüddətli institusional və intellektual potensialına qoyulan sərmayə kimi qiymətləndirilə bilər.
Vüsal Musayev,
YAP Nizami rayon təşkilatının fəal üzvü
